Lief dagboek #27 – Workaholic?

wpid-2015-09-17-08.32.15-3.jpg.jpeg
Zo dit was me het weekje wel. Afgelopen week stond spontaan in het teken van stage, stage en nog meer stage. Tijd om mijn hart te luchten in mijn dagboek.

Lief dagboek,

Stage, soms is het verrassend leuk en ben ik het gelukkigste mens van de wereld maar soms dan kan ik wel in huilen uitbarsten. Voor mezelf opkomen is nog steeds een dingetje waar ik niet zo goed in ben. Als iemand zegt even geen tijd te hebben voor mijn vragen dan voel ik me al gauw belastend en trek ik me gauw terug in mijn bubbel. Ik zoek het zelf wel uit.

Maar goed, niet op alle vragen kan ik zelf antwoord geven en ik ben dan zo iemand die dan maar wacht tot het moment waarop het wel uit komt. Niet handig als een deadline in je nek staat te hijgen. Zo stond ik met lood in mijn schoenen op van mijn stoel en probeerde ik onwijs cool te vragen wanneer er tijd was om mijn vragen te beantwoorden aangezien de urgentie toe neemt (dat cool doen was trouwens van korte duur want de onzekere ik nam binnen een nanoseconde de overhand #onhandig). Met dezelfde feedback die ik altijd krijg:  “Je moet wel zeggen als je iets nodig hebt!”, is het toch gelukt en mijn vragen werden per direct beantwoord. Godzijdank. Waarom kan ik in dit soort situaties nooit voor mezelf opkomen?

De gehele stageperiode heb ik veel zelfstandig gewerkt en mijn stagebegeleider heb ik maar een aantal keer om advies gevraagd. Dat vind ik persoonlijk helemaal niet erg aangezien ik wel van zelfstandigheid houd. Aangezien a.s. woensdag mijn eindpresentatie is op mijn stageadres voor 8(!) personen heb ik mijn planning zo gemaakt dat ik dinsdag de laatste dingen af zou ronden voor mijn verslag zodat ik me woensdag volledig op mijn presentatie zou kunnen focussen. (Achteraf een belachelijk idee trouwens)

Toch wilde mijn stagebegeleider het onderzoek eens doorlezen voor mijn presentatie en toen verschoof de deadline van a.s. naar dinsdag naar afgelopen vrijdag. Dat was even een verschil van maar liefst een heel weekend + twee werkdagen! De afgelopen week ben ik dan ook getransformeerd naar workaholic en heb ik elke dag van 8.45u tot 18.00u (of later) op stage doorgebracht, kookte ik snel iets thuis, deed ik mijn afwas en kroop ik weer tot 23.00u/0.00u achter mijn laptop om verder te tikken en nog wat aanpassingen te doen. Je begrijpt dat mijn sociale leven eventjes op een enorm laag pitje stond. Sorry huisgenoten, geen huisfeest voor mij (met pijn in mijn hart).

Maar goed, ik ben zo’n persoon die het beste presteert onder druk en zo plofte vrijdagmiddag exact 17.00u mijn onderzoek op het bureau van mijn stagebegeleider. DONE!

Uiteindelijk heb ik dus toch mijn eerste versie van het onderzoek afgekregen en ben ik zelf ook al aan het verbeteren geslagen op papier. Ik zweer dat er ineens een wereld voor je open gaat als je je teksten eens leest op papier in plaats van op word. Als je al een aantal maanden in hetzelfde document zit te tikken kijk je op een gegeven moment over dingen heen en nu markeer ik me dus een slag in de ronde zodat ik maandag gelijk aan de slag kan om deze kleine foutjes ook nog aan te pakken.

Nu ik er zo achteraf op kijk heb ik ineens veel meer tijd om mijn presentatie voor te bereiden en weet ik zeker dat dit de beste beslissing is. Ik ga mijn onderzoek nog verbeteren op de laatste kleine dingetjes en ik kan mijn presentatie nu rustig en goed voorbereiden. Veel beter om alles last-minute af te ronden en nu heb ik tijd om mezelf te bewijzen!

Ik vind het stiekem nu al spannend, aanstaande woensdag! Ik vind presenteren normaal gesproken echt super leuk maar nu is het toch wel een beetje anders als je moet vertellen over dingen waar de afdeling misschien wel veel meer over weet door eerdere ervaringen. Maar goed, er is ook een deel waar ik het meeste over weet, mijn onderzoek! Met crossed fingers kruip ik dus vandaag weer achter de computer. I can do this!

Liefs,
Sophie

11 comments

  1. Wat vervelend dat je het zo druk hebt gehad! Je moet ook tijd vrijmaken voor jezelf, maar ik snap dat het lastig is als je zoveel moet doen! Fijn dat het onderzoek nu klaar is! Dat geeft denk ik wat meer rust! En succes met presenteren, you can do it!

  2. Dit is echt zo herkenbaar! Ik heb dat ook. Toen ik nog stage liep durfde ik niet goed een vraag te stellen, omdat het meestal niet uit kwam. Daardoor kroop ik nog meer in mijn schild en zat ik bangig achter de computer zelf op zoek naar een antwoord. Iets wat niet altijd lukte. Uiteindelijk was ik vaak bezig met het ‘zoeken’ van het juiste moment om een vraag te stellen. Dag zekerheid, hallo onzekerheid. Dat heeft hij de nodige stress opgeleverd. Zeker als er deadlines in mijn nek hijgden. Nu ik werk, en ik uiteraard heel veel moet leren, merk ik pas hoeveel die hardleerse aanpak op mijn stage mij gebracht heeft. Nu voel ik mij daar helemaal niet meer ongemakkelijk bij en stel de hele dag door vragen. Maar ik kan mij heel goed voorstellen hoe het is. Achteraf zul je zien dat je ervan geleerd hebt. Echt waar!

    Nou, nu woensdag knallen met die eindpresentatie, maar dat komt vast goed! Veel succes!

  3. Succes alvast met je presentatie. Ik moest ook presenteren op stage tijdens een vergadering ’s avonds. Ik vind presenteren echt verschrikkelijk om te doen, dus stond hier ook niet om te springen. Uiteindelijk is het wel goed gegaan.

  4. Wat een drukke dagen waren dat, maar wauw, wat een prestatie heb je geleverd! Succes alvast met het voorbereiden met je presentatie. En n as denken over of de afdeling waarschijnlijk meer over het onderwerp af weet zou ik proberen niet te doen. Zij werken er aller maal waarschijnlijk al langer als dat jij er stage loopt. Je moet ergens beginnen qua kennis, toch? Succes!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge