Liefdagboek #8 Mijn eerste stagedag bij HEMA

IMG_2170

Vandaag is mijn eerste stage dag. Voor de nieuwe volgers (en voor degene die het stiekem vergeten waren), ik ga stage lopen op het hoofdkantoor van HEMA in Amsterdam. Deze stage duurt vijf maanden, van september tot februari. Nu ik dit zo typ lig ik in mijn nieuwe frisse bedje in Amstelveen en moet ik eventjes van alles kwijt aan jullie!


Lief dagboek,

Hier zit ik dan, alleen op mijn kamer in Amstelveen. Buiten hoor ik veel gedreun, het zal er wel bij horen in de tijd dat ik hier zit op een campus. Toen ik mam en mijn zusje vandaag uitzwaaide vanaf mijn balkonnetje met de ondergaande zon moest ik stiekem wel een traantje wegpinken. Daar zat ik dan, helemaal alleen aan de andere kant van Nederland.

Ik zette een muziekje op en besloot nog wat laatste dingetjes uit te pakken en een plekje te geven op mijn kamer. Mijn kamer voelt nu al een stuk beter aan dan de eerste keer dat we hier kwamen. Zodra we een voet in de kamer zetten zagen we nog steeds hoe schoon hij wel niet was geworden na onze hele middag poetsen een aantal dagen geleden. We hebben ook vandaag een aantal uur hard gewerkt en kwamen er achter dat we natuurlijk weer wat vergeten waren mee te nemen. Oeps!

Gelukkig waren die dingen allemaal op te lossen en vroeg ik een ‘eenheids’ genootje (noem je dit zo?) of er ergens nog een supermarkt open is op zondag. Toen we maar amper geloofden dat er hier een Jumbo in de buurt van 8 tot 22u open was op zondag werd maar eens pijnlijk duidelijk dat we toch echt uit een dorp komen.

Het eten was fijn aan de Amstel. We genoten voor de laatste keer samen van het zonnetje, de temperatuur, het eten en het samen zijn. Langs mij was een lege plek die vol had moeten zijn. Papa had er moeten zitten, en dit maakt voor mij de eerste stage dag nog een beetje extra moeilijk. Ook een van de redenen dat ik het zo moeilijk vind dat ik nu alleen zit, zo ver weg.

Vandaag is het dan zover en gaat mijn stage beginnen. Ik weet nog wel hoe ontzettend blij ik was nadat ik het mailtje van de HEMA had ontvangen waarin stond dat ik was uitgekozen als stagiaire. Nu het allemaal ineens zo dichtbij komt vind ik het reuze spannend en stiekem ook een beetje eng. Het was daarom dus ook extra fijn dat mama, toen ze thuis was van de lange auto rit vanuit Amstelveen, nog even belde en me nogmaals vertelde dat ik de lat niet te hoog moet leggen voor mezelf, “stagiaires zijn er om te leren” zei ze.

Ook had mama nog meer superleuk nieuws. De familie van mam was stiekem binnen geweest bij ons en had een mooie bos bloemen op de plaats van papa neergezet en een lieve kaart geschreven vanwege het 24 jarige huwelijk van pap en mam. Van dit soort dingen krijg ik echt een enorm dankbaarheidsgevoel. Wat is het toch fijn om zo’n familie te hebben!

En nu is het tijd om te gaan slapen in mijn frisse bedje, ik kan het amper geloven dat het morgen dan zo ver is!

Met de woorden van mama in mijn hoofd ga ik deze nieuwe uitdaging aan, I can do this.

Liefs, Sophie

P.s. Vanaf vandaag kunnen jullie weer vier blogjes in de week verwachten, op maandag, woensdag, vrijdag en zondag! Ik zie jullie graag weer allemaal terug!

Hoe was jou eerste stage (óf school/werk)dag?

12 comments

  1. Het uitzwaaien van het gezin herken ik wel. Ik moest ook even een traantje wegpinken toen zij mijn kamertje in Groningen verlieten en er vandoor gingen, hihi. Spannend zeg dat de stage vandaag begint! Ontzettend veel succes en plezier!
    Renske schreef onlangs …Mijn kiekjes #11

  2. Het lijkt mij ook een enorme stap om ineens aan de andere kant van Nederland te wonen, alleen. Ik zou ook wel even een traantje weg moeten pinken hoor hihi! Heel veel succes op je stage en luister goed naar de woorden van je mama, ze heeft gelijk! X

  3. Stiekem ben ik enorm jaloers op je stageplaats. Ik zou nu ook moeten beginnen, maar ik heb geen stage. Ik zou geopereerd worddn, maar t is nu helemaal niet duidelijk wanneer dat gaat gebeuren. En nu kan ik niks :( Ja tijd verspillen!

  4. Ik ga binnenkort ook op kamers of zoals dat hier in België heet, op kot. Superspannend vind ik het, dat eerste nachtje zo helemaal alleen op mijn kamer ga ik volgens mij niet eens kunnen slapen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge