Kon ik het je maar laten zien

img_20160920_184604.jpg

Daar zat ik dan, eindelijk even tijd voor mezelf. In de auto, op weg naar de autoverhuur, helemaal alleen met op de boxjes die ik bij had met jouw muziek. Verschillende liedjes van je afscheid kwamen voorbij en de tranen hadden de vrije loop. Wat mis ik je enorm.

Dit weekend was weer eens overweldigend. Het geluksgevoel overheerste en mijn enthousiasme voor IJsland groeit met de minuut hier tijdens dit avontuur. Elk uur blijft een verrassing, elke meter die je rijdt veranderd het landschap. Tot nu toe is IJsland de beste beslissing van mijn leven. Ik ben in mijn element als ik op trip ben en telkens probeer ik elke vorm van negativiteit uit mijn leven te verbannen. Niet altijd makkelijk als er mensen meereizen die wat negatiever ingesteld zijn maar tot nu toe ben ik best trots op mezelf. Elke keer wanneer ik door heb dat ik me stoor aan het negatieve in mijn omgeving moet ik het loslaten van mezelf en voor een paar seconde leef ik dan in een droomwereld. Focus op het Wat ben ik veranderd als persoon.

Ik ben normaal gesproken een mega control freak die alles tot in de details wil weten, voorbereiden, etc. Hier in IJsland laat ik me echter verrassen. Verrassen door alles, door de natuur, het weer, de planning. Ik kan niet uitgepraat raken over hoe fijn ik het vind dat de zon schijnt. Dat ik niet eens een jas hoef te dragen op sommige momenten(!). Dat ik geweldige mensen om me heen heb waarmee ik zo ongelofelijk mee kan lachen. IJsland laat me alles accepteren, alles waarderen. Ik kan blijven praten over hoe geweldig het is dat ik deze kans heb om dit alles te doen.

Elke keer wanneer ik op trip ben denk ik dat het niet mooier, beter of fijner kan maar elke trip verrast me weer. De herfst is nu toch echt begonnen hier in IJsland en ook van alle herfstkleuren geniet ik extra! Ik voel me zo gelukkig! Ik denk dat ik nog nooit zo’n gelukkige rust heb mogen hebben in mijn hoofd. Het gevoel dat je jezelf niet hoeft te bewijzen, het gevoel dat je mag zijn wie je bent, het gevoel dat je weet dat je echt echt echt geniet en optimistisch bent. Het gevoel dat je zoveel hebt meegemaakt in je verleden en dat ik dan hier mag staan.

Optimistisch, lachend, zelfverzekerd en niet me niet druk maken over alles. Het is gewoon zo’n enorm verschil met hoe ik was en hoe ik de eerste periode na het overleden van papa heb ervaren. Hoe lang ik heb gewenst dat mijn leven ook maar gewoon voorbij moest zijn en dan nu dit. Ik ben er nog niet, maar de stappen, ze zijn zo immens groot. Ik ben echt oprecht gelukkig.

En pap, wat zou ik dat jou graag laten zien. Ik wil je rondleiden door dit land, rotsen beklimmen voor de tofste foto’s,  springen over rivieren, iemand hebben aan wie ik vragen kan stellen waarop niemand een antwoord weet. Wat zou ik je graag naast me hebben in de auto. Gewoon dat je kan zien hoeveel ik vooruit ben gegaan in de afgelopen maanden/het afgelopen jaar.

Lieve papa, kon ik het je allemaal maar laten zien.

Liefs, Sophie

7 comments

  1. Wat prachtig en inspirerend, zo positief dat je ook bent! Goed om te lezen dat je gelukkig bent en het zo naar je zin hebt daar. Lijkt me ook een hele bijzondere ervaring. Mooi geschreven weer <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge