Geen twee jaar vol geluk

P1140732
Deze week gaat van hoogte punt naar dieptepunt. Vandaag op 2 juni het hoogte punt! Op deze dag ben ik namelijk twee jaar samen met mijn Martijn!

Als er iemand is die er naast mijn mama en zusje altijd voor me klaar staat dan is het Martijn! Daar ben ik onwijs blij mee. Helaas is deze tijd voor beide niet de beste van ons leven geweest. We hebben geen twee jaar vol geluk gehad, integendeel zelfs. Door persoonlijke situaties aan beide kanten hebben we veel te verduren gehad met z’n twee.

Toen we in juni een relatie kregen leek alles nog lichtelijk gewoon. Mijn vader was op 12 april 2013 officieel beter verklaart door het ziekenhuis. Een feestje van extreem korte duur. In juni was het namelijk al duidelijk dat het nog steeds niet helemaal goed was met papa. Ik deed eindexamens in deze tijd en mijn ouders hebben er daarom voor gekozen om dit pas na mijn eindexamens duidelijk te vertellen. Na de zomervakantie ging ik naar het HBO. Ik genoot van de introductiedagen want ik vond meteen mijn plek in deze klas. Helaas werd ik ’s avonds opgehaald door mijn oom en mama. Dit was niet oké. Ik had natuurlijk wat gedronken tijdens de introdagen dus ik vertelde honderd uit over de leukste mensen die ik had ontmoet, de dingen die ik had gedaan, etc. Toen kwam de klap toen ik thuis kwam. Papa en mama vertelde mij dat het niet goed was met papa. Er waren overal uitzaaiingen gezien bij papa op de scan. De hel begon.

Ik vond het enorm moeilijk om hier mee om te gaan. Toen papa het huis niet meer uit kon en mama bij papa bleef om voor hem te zorgen werden we een nieuw drietal. Voortaan reed Martijn mijn zusje en mij naar alle familiedingen zoals kerst, verjaardagen en meer. Er kwam een tijd waarbij Martijn, pap en mam moest vervangen. Het leven ging immers door. Ik heb hierom vaak moeten huilen, want je vriend kan je ouders niet vervangen. Ik wilde niet naar verjaardagen, ik wilde niet weg met kerst. Toch deed ik het en mijn vriend sleepte me er door heen.

Turkije 20141
Verjaardag 2014 – Vakantie in Turkije 2014 – Kerst 2013

Vanaf 2014 werd het contact weer wat minder met mijn vriend, we zagen elkaar amper een keer in de week. Zijn persoonlijke situatie en die van mij zorgde hier voor. Ik wilde thuis zijn, bij papa blijven. Alle tijd nog spenderen aan papa, zolang het nog kon. Het overlijden van papa was iets wat ik in me eentje op mijn eigen manier wilde verwerken. Zonder hulp. Mijn vriend probeerde me zover het kon me altijd te steunen en kwam alleen langs wanneer de gezondheid van papa het toeliet.

Mijn papa vond het moeilijk om zijn slechte kant te laten zien als hij hier was en ik wilde niet dat papa zich beter voor ging doen terwijl hij zoveel pijn had. De reden waarom ik mijn vriend in die tijd niet vaak langs liet komen. Ik wist gewoon niet hoe ik om moest gaan met de situatie. Ik kon niet overal meer aandacht aan besteden. Bovendien kende niemand het hele verhaal, niemand wist hoe papa zijn dagen doorbracht, welke mankementen we tegenkwamen en wij met ons gezin samen hebben opgelost. Op een begeven moment vertel je niet meer alles tegen je omgeving en wordt het echt iets tussen mij, mama, mijn zusje en papa. Zo nam mijn vriend een dikke week voor het overlijden onverwachts afscheid van papa op een manier waarop hij mijn papa niet kende. Hij schrok enorm zag ik aan zijn gezicht en enigszins verward en geraakt verliet mijn vriend het huis. Ik vond het heel vervelend om hem zo alleen weg te laten fietsen naar huis. Jeetje, waar had ik hem toch mee opgezadeld!

Nadat mijn papa was overleden vond ik het nog steeds moeilijk om hem te betrekken met het verwerken van mijn verdriet. Niemand begreep mijn verdriet en ik wilde nog steeds geen hulp. Zo eigenwijs als ik ben ging ik door met alle 100 dingen die ik van te voren ook al deed.

In juni 2014 kwam de klap, het ging met de dag slechter met mij. Mijn vriend en ik besloten (ondanks mijn zwakke gezondheid) een paar dagen weg te boeken naar Turkije. Even niks, even genieten van elkaar en de gemiste tijd inhalen. Het was een fijne vakantie om eventjes echt 24/7 met elkaar te zijn na zo’n lange tijd weinig te hebben gedaan. Deze zomervakantie ondernamen we weer dingen en kwam hij een week bij ons in huis toen mijn moeder en zusje samen op vakantie gingen. Onze relatie leek er weer eentje zoals hij hoorde. Ik bloeide op door alle leuke dingen en ik werd weer tot over mijn oren verliefd. Na de zomer vakantie ging het weer wat slechter. Ik bleef maar ‘niet fit’ en school eiste veel energie van mij. De regelmatigheid dat we elkaar zagen van de zomervakantie veranderde weer naar een of twee keer in de week.

10-04-20152

Nu we weer een jaar verder zijn gaat het langzaamaan weer wat beter. Hij heeft veel van mijn boze buien te verduren gehad en ik ben hem eeuwig dankbaar dat hij ondanks alles bij mij is gebleven en al mijn geschreeuw over zich heen heeft laten komen. Het is namelijk nogal wat om samen te zijn met iemand die alleen maar negatief doet en vaak boos wordt door de onverwerkte emoties. Ik vind het al heel wat dat onze relatie dit alles heeft overleefd (meeste dank aan Martijn). Mijn blog helpt me deels met het verwerken van deze emoties en mijn boosheid wordt langzaamaan steeds minder. Gelukkig begint nu het zonnetje weer te schijnen, komt de zomervakantie eraan en gaan we vast en zeker weer leuke dingen doen. Mijn gezondheid blijft heel erg onstabiel maar er komt vrije tijd aan. Vrije tijd, daar waar ik zo lang naar verlang! Heeel langzaam lijkt het weer alsof het leven normaal wordt met elkaar al gaat het met hele kleine stapjes, ups en downs. Het is tijd om weer te genieten, hoe moeilijk dat soms ook is.

Op naar een betere tijd samen ♥

Liefs, Sophie

17 comments

  1. Heel mooi om te zien in dit artikel hoe dankbaar je bent voor je vriend. Ik moet eerlijk zeggen dat het soms echt mijn verhaal had kunnen zijn haha: zoveel herkenning vind ik erin terug. Ik heb ook veel verdriet gehad en duwde mijn vriend ook altijd maar weg. Wij hebben dan ook hele zware tijden gehad, maar hij is er altijd voor mij geweest en is er nog steeds. Dat is zo mooi om op zulke moeilijke momenten te zien wie er voor je klaar staan en wie eigenlijk niet. Ik ben dan ook blij om te horen dat je zo’n prachtige man naast je hebt staan die je steunt: dat verdien je namelijk echt zo erg aangezien je zelf ook een mooi groot hart van goud hebt <3 Ik wil je in ieder geval feliciteren met het twee jaar samen zijn en ik hoop voor jullie dat er nog vele prachtige jaren mogen volgen <3

  2. Ontzettend mooi om te lezen wat jullie samen allemaal al hebben doorstaan. Het is natuurlijk super heftig, maar wat ik bedoel met ‘mooi’ is vooral dat ik het bijzonder vind hoe jullie tóch naast elkaar zijn blijven staan. Met ups en downs misschien, maar jullie zijn samen echt heel erg sterk!
    Een relatie om te koesteren, meis.
    Liefs

  3. Gefelicititeerd met jullie samenzijn :) ik moet eerlijk bekennen dat ik wat traantjes moest weg pinken bij deze blog. Het verhaal is deels herkenbaar voor mij, ik verloor vorig jaar mijn vader aan een bacterie op zijn hart na 5 dagen in het ziekenhuis te hebben gelegen. Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik wil het, net als jij, zelf verwerken. Op naar een betere tijd! Laten we onze papa’s trots maken ;)

  4. Wat een bewogen periode heeft jullie relatie gehad! Dat hij zo 100% aan je zijde staat moet ook wel een heel fijn gevoel geven. Wetende dat je altijd op hem kan vertrouwen en op hem kan bouwen. Hopelijk zijn de komende jaren voor jullie beide weer wat zonniger.

  5. Jeetje, wat heftig. Fijn om te lezen dat het nu wel wat beter gaat! Zo te horen hebben jullie een hele sterke relatie, als jullie dit allemaal al hebben overleeft. Ik hoop dat jullie nog lang van elkaar mogen genieten!

  6. Wauw dit is echte liefde! Door alle ‘tegenslagen’ wat jullie hebben gehad, zijn jullie er alleen maar sterker uitgekomen samen! Dit is een relatie wat je moet koesteren, vind het bijzonder dat jullie, na zoveel meegemaakt te heben, alsnog samen zijn. Ik wens jullie nog heel veel mooie jaren samen toe!

    Even iets anders, ik wil het allerbeste voor je, want dat gun ik zo’n lieve, sterke meid als jou: Daarom wil ik vragen of je wel aan jezelf blijft denken? Neem wat rust en ga eventueel erop uit, ik denk dat je jezelf maar ook je gezondheid goed doet.
    Ik heb het de laatste tijd ook ontzettend druk gehad maar krijg nu weer wat meer rust, maar ook mijn gezondheid ging achteruit en ik was ontzettend moe. Daarom heb ik na mijn eindexamens ook meteen rust genomen, even tijd voor mijzelf en dingen doen die ik leuk vind, zonder dat het moet. Ik ben nog niet helemaal de oude, maar ik zit wel weer wat beter in mijn vel (wat ook fijner is voor mijn gezin hahah ;)) en ik kan er weer beter tegenaan.

    Let op je gezondheid en blijf aan jezelf denken, want je moet er niet aan onderdoor gaan meid!

    xoxo’
    Thirza | lifethingsbythirza schreef onlangs …Mezelf voorstellen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge