Category Archives: Persoonlijk

Mijn week in foto’s | Pasen, tentamens en de eerste echte zonnestralen


Het is weer eens zover, ik besloot weer eens een week lang foto’s te maken van alles wat ik deed. Deze week was onder andere één van mijn tentamenweken aan de gang en was het natuurlijk Pasen. Daarbij heb ik ondanks het leren ook enorm kunnen genieten van de eerste échte heerlijke zonnestralen. Kijk je mee naar mijn week? Continue reading

Update: Hoe gaat het nu net mij?


Het is zaterdagavond en ik heb besloten om dit weekend door te brengen in Nijmegen. Aangezien het dit weekend Pasen is, zijn al mijn huisgenoten verder naar ‘huis-huis’. Dat betekent dat ik hier in mijn uppie in het huis ben en ik het vooral moet doen met me, myself and I. Nu is het zaterdagavond en aangezien er niets op tv is, en ik dus hier alleen zit dacht ik: tijd voor een update-blogje. Here we go! Continue reading

Wie ben ik online?


Het zonnetje straalt door de enorm vieze ramen van mijn kamer in Nijmegen. Die zullen nog wel even vies blijven, want, welke student was zijn/haar ramen eigenlijk!? De waterkoker staat aan en mijn rugzak staat half uitgepakt tegen het bed. Het is half 11 en ik ben net teruggekomen in mijn kamer vanuit huis. Mijn bakje met eten heb ik inmiddels in de koelkast staan (heel studentikoos, ik weet het), de vaas met bloemen heb ik aangevuld met wat water, mijn bureau en tafel eerst even afgedaan met een doekje zodat alles weer stofvrij is. Want, ik denk dat iedereen die op zichzelf woont dat kan beamen: stof is overal, altijd. Vooral als het lekker zonnig is. Maar goed, met al mijn goede bedoelingen heb ik mijn laptop opengeklapt, muis geïnstalleerd en naast mij liggen: mijn schrift voor samenvattingen, mijn ‘to do lijstjes’-schrift en de pastelkleurige markeerstiften al klaar. Snel eerst even mijn mail checken en dan ga ik beginnen.  Continue reading

Things that made me happy in – Februari


Hoewel de helft van februari voor mij enorm doorbijten was, had de maand ook veel geluksmomentjes. Het is dan ook veel leuker om daar nog eens bij stil te staan en daarom deel ik die dan ook graag met jullie! Het zijn er, ondanks dat de maand zo kort was, (en dat ik het enorm druk had aan het einde van de maand) eigenlijk nog best wel veel! Let’s go! Continue reading

Allen Texas Marathon

Why I decided to run two marathons two days in a row:

I wanted to qualify for Marathon Maniac status in 2013 (three marathons in 90 days)!

I heard about MM from Angie talking about them on the Marathon Training Academy podcast and thought this was the group for me!

So I signed up for three races in 90 days:

  • Rock and Roll Marathon San Antonio in November
  • The Dallas Marathon in December
  • New Year’s Eve Marathon in Allen, Texas

But when the Dallas Marathon cancelled due to the ice storm, I was in a bind. Without that three marathons I couldn’t reach Maniac status. So the best way to accomplish this was to run the Allen Double Marathon -two full marathons back-to-back! The upside is this qualified me for the Iridium level of MM (#8433) and I got some pretty cool hardware to go with it (see bottom of post).

How I Ran a Double Marathon

Day 1:

Day 1 was pretty simple and routine for me – two cups of coffee with coconut crème and a banana. During the race, I had a banana and two salt sticks at mile 13, and the same at mile 19 ½. While my fastest marathon is a 4:09, I was not planning on “racing” – just keeping the pace strong. The goal was to finish under 4:30 and feel strong the next day! The only challenge I had was around mile 21/22; my stomach felt stiff, not like a cramp, but more like bloating. I wondered if the 2nd banana was too much. I finished strong, never stopped and had plenty of energy. I grabbed some water at every aid station (1 or 2 cups) and refused the Gatorade. Check out this resurge review for improved training results.

For me, day one mentally was kind of a training run at a faster pace. I felt good throughout the race and there were not many challenges except for the stomach discomfort at mile 21/22. My focus was just to finish strong, and feel well enough to come back and do this again. The course was a fairly flat “out & back” that you ran four times. There were three waters stops and a bag station. The bag station made it easy for me because I did not have to carry anything with me during the race.

It was so great to see all the other runners, you got to see them many times with the out & back. There were a lot of Marathon Maniacs and Half Maniacs there wearing their bright shirts; you could tell they loved this type of race event.

That afternoon I had a “fat” green smoothie (spinach, large avocado, chia seeds, coconut milk and berries blended up in a Vitamix®) and Mexican food for dinner with plenty of grilled veggies. While I was certainly sore, I would say I felt pretty good overall.

Day 2:

Day 2 was about the same, except I ate the banana closer to race time (I felt a little hungry at mile 8 the day before). I also had an almond nut butter packet and added extra coconut oil to my coffee so I could top off the fat stores. During the race I stayed on plan – one banana at mile 13 with two salt sticks. At mile 19½ I decided to skip the banana, had the salt sticks and grabbed a Honey Stinger instead. I took in tiny amounts of the Honey Stinger (sugar trickling) every few miles and finished it off at mile 24. I also only had water again at the aid stations. It was not hot so I did not need to take in much water.

I felt about the same with a little extra soreness at the start. I started slower than the previous day, although I loosened up quickly and felt strong for the first 20 miles. After I made the last turn my mind quickly had thoughts about it being the final loop. I had run this course seven times already, the wind was still strong, the course thinned as the half marathoners finished up and there were just a few of us out on the course. Even the camera folks went home! I did run into a few half marathoners still in the race; their strength and determination to run this race was encouraging to me. I thought “if they could still be out here for this long – then so can I!”

As I got to mile 21, things slowed way down. I just felt I did not have the strength to keep up the pace. I walked more and just took it easy. My thoughts were “run when you can” but do not force anything. This is when the inner strength played a key role in moving me forward. I never wanted to drop out or quit, that was not an option . . . it just became about finishing the race and completing my goal!

Due to the lack of training for this type of event, I just did not have as strong of a foundation as I would have liked to have had. My training did not include long runs that were back to back, but I was able to run the last mile all the way in! While the 4:44 time was not a record (my goal was a sub-5 hour for day two), it was faster than my first marathon when I was 25, so I felt pretty good about it not being my slowest race.

Ik had je in mijn armen


Het was maandagochtend, of misschien wel nacht. “Mam!” De schreeuw was op dat moment mijn laatste woord omdat ik wist dat ik dood zou gaan. En toen ineens, knapte te bubbel en bleek het allemaal maar een nachtmerrie. Na een vreselijke nachtmerrie werd ik wakker van mijn eigen geschreeuw. Ik staarde naar het plafond, zou iemand het hebben gehoord? Of schreeuwde ik niet echt? En was het alleen maar zo in mijn nachtmerrie? Ik viel weer in slaap. Continue reading

Lief dagboek #82 – Nieuwe periode!


Zo, dat is alweer een tijdje geleden dat ik aan mijn tafel zit te tikken. Het was daarbij ook even goed terugzoeken wanneer ik voor het laatst had geschreven onder de naam ‘lief dagboek’, oeps! Maar goed, nu ik er weer voor ben gaan zitten komt er dan eindelijk weer een update online.
Continue reading